jueves, 11 de septiembre de 2008

I love TJ


(Para players y profanos)

En algún lugar oí que para viajes largos no se necesitan nuevos paisajes, si no, nuevos ojos. También supe de alguien que dijo que si un segundo bastaba para morir, debía bastar para cambiar....

Bueno, pues ya llevo 20 días viviendo en Tijuana.
He iniciado mis clases formales en el COLEF, vivo en un pequeño cuartito en Playas de Tijuana. Y la vida va.
Saludo a cuanto se cruza en mi camino, me he permitido derribar esa barrera que años atras (no se como ni porqué) edifiqué para "mi seguridad". No se si ya tengo amigos (eso solo se sabe cuando el momento llega), pero he brindado bien mi amistad.
I love TJ...tal vez todavía no. Pero es una ciudad que bien promete. Este fin de semana fuí aun festival cultural y me agradó, la ciudad está llena de migrantes, de gente propositiva que no necesita (y en mucho, no quieren) la ayuda del gobierno, son autosuficientes.
Para players...
como les cuento que tooodos los días hago aperturas, todos los días conozco chicas nuevas. Siempre tirando buena vibra, basta un "hola", un "tu tienes cara de empleada", "ya ni corras, ya te dejaron", para iniciar la plática con cualquier chica...chico, viejita...
Para players de Colombia, acá hay dos paisanas suyas, una chica de Cúcuta y otra de Medellin. Les daré sus saludos...(ya me imagino, "oye tengo saludos para ti, el Tana y Mao te environ saludos y abrazos desde Barranquilla" ejjejee")
Leí algo en "DATING DIABLO"; Habla con todos, y un día estarás hablando con La mujer.
Dos anécdotas agradables.
1) Llegué con tan buena vibra, que al tercer día de mi llegada hice amistad con trabajadores del COLEF, y son ellos quienes me han mostrado la ciudad.
2)Como tengo ya por costumbre dar "hola"s y "buenos días" a toda persona que me mira en mi camino, un día una viejita en quien no había reparado me dijo "te ví en la mañana, ibas muy rápido, ni me saludaste", así que ahora no olvido saludarla y ella me contesta con un "Hola hijo, que Dios te bendiga, que tengas bonito día"
Un hola, no cuesta nada, y da bastante valor social jejeje.
Uno elige de donde ser, y como ser. Créanlo.
Les envío un saludo y ya les contaré mis aventuras con más orden.
bye bye.

domingo, 17 de agosto de 2008

The litle pale blue dot

Bueno, pues poder adjuntar videos a mis post ha sido una maravilla. Así puedo compartir cosas que me han impresionado y que -nomás porque soy bien macho-, pero han estado a poco de hacerme llorar.
Este video lo ví el 10 de Mayo del 2008, en un evento mundial por televisión llamado Pangeaday...sinceramente...me conmovio. Espero que les haga sentir algo.



Nunca se tomen la vida tan en serio...

El hombre del tanque

El 5 de Junio del 89 el gobierno chino reprimía protestas prodemocráticas en la plaza de Tiananmen. Un hombre, con nada más que sus pertenencias en cada mano, se opuso a la marcha de una columna de tanques, ese heroe es conocido como el REBELDE DESCONOCIDO o EL HOMBRE DEL TANQUE.
::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::
(traducción de los títulos)
Los momentos definitivos de nuestras vidas, jamás son planeados

Hasta el día de hoy, la identidad del Hombre del Tanque es desconocida

Quién era?

Eras TU
:::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::
(traducción de algunos comentarios)
-se para frente al tanque una y otra vez, aunque el tanque gire
-no grita
-se sube al tanque y parece que claramente dice, "fuera de mi ciudad, no los queremos aquí"
-Lo que este joven inspiró a miles y cambio sus vidas, por siempre
-Yo pensaba, en cualquier momento lo van a asesinar

:::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::




En este mismo blog, te recomiendo "Primero vinieron por los comunistas"

Reflexiona
Actúa

MOTIVACIÓN

Ayer estuve en Aguascalientes. Tengo mis razones para creer que hay ahí unas mujeres de lo más lindas; sin embargo no me atreví a sargear.
Llevaba una loza emocional medio densa, lo que afectó tooodo mi juego interno y obvio mi postura.
Fui un total fracaso, porque el único fracaso es la Inacción.
No importa, el pasado... ¡¡¡pasado!!!
En pocos días enfrentaré retos como nunca, y pensé, o más bien me topé con unos videos motivantes, que comparto y que espero me sirvan de pivote la próxima vez que necesite Punch.

ATREVETE


HOLA


IMPOSIBLE ES NADA


Vamos adelante!!!

jueves, 14 de agosto de 2008

Eu sei que vou te amar

Una canción de Caetano Veloso, reinterpretada por Diego "el Cigala" y con arreglos de Bebo Valdez.

Eu sei que vou te amar
Por toda a minha vida eu vou te amar
A cada despedida eu vou te amar
Desesperadamente eu sei que vou te amar

E cada verso meu será
Pra te dizer que eu sei que vou te amar
Por toda a minha vida

Eu sei que vou chorar
A cada ausência tua eu vou chorar
Mas cada volta tua há de apagar
O que essa tua ausência me causou

Eu sei que vou sofrer
A eterna desventura de viver
À espera de viver ao lado teu
Por toda a minha vida

Eu sei que vou te amar
Por toda a minha vida eu vou te amar
A cada despedida eu vou te amar
Desesperadamente eu sei que vou te amar

E cada verso meu será
Pra te dizer que eu sei que vou te amar
Por toda a minha vida

Eu sei que vou chorar
A cada ausência tua eu vou chorar
Mas cada volta tua há de apagar
O que essa tua ausência me causou

Eu sei que vou sofrer
A eterna desventura de viver
À espera de viver ao lado teu
Por toda a minha vida

Fragmentos...


(Copiado de un libro de Alberto Ruy Sanchez)
Sin saberlo, todos entramos en los sueños amorosos
de quienes se cruzan con nosotros o nos rodean.
Y sucede a pesar de la fealdad, la penuria, la edad
o la sordidez de quien es codiciado, sin que cuenten
sus propios deseos, dirigidos tal vez a otra persona.
Así, cada uno de nosotros abre a todos su cuerpo y
a todos se entrega.

Marguerite Yourcenar

miércoles, 30 de julio de 2008

Salto


Anoche al acostarme, voltié a mi alrededor y vi un espacio tan mio. Mi cuarto es una extensón de mi mismo.
Tiene libros,discos, aparatos de ejercicio, instrumentos musicales, curiosidades; está decorado con mis ideas...recuerdo un pasaje de "Farenhait 451" en el que dice los hombres esculpimos nuestro entorno, y mientras más lo moldiemos más vivos estamos...bueno, pues así es lo que ví anoche. Un lugar lleno de mi mismo. Sentí mi cama, percibí la iluminación, las estrellas fluorecentes de mi techo, el olor de mi perfume, de mi ropa...y me di cuenta que voy a dejar toooodo esto.
La cuenta regresiva ya inicio, ya he comprado mi boleto de avión. No hay vuelta atras. Me voy.
El café de las tardes con mi mamá, el ver a mi papá llegar de trabajar, el abrazar a mi hermano el viernes cuando el regresaba de su depa, hasta el acariciar de vez en cuando a mis perros. Todo lo voy a dejar.
Tal vez es que hace unos 8 años no hacía cambios; y seguramente es que nunca había hecho cambios tan radicales. Y jamás, jamás tan lejos y tan solo.
Iré a vivir solo, en una ciudad que no conozco, sujeto a presiones que pocos aspiran.
(y al decir solo, realmente digo "solo conmigo", ¡y es que siempre he estado tan acompañado!. Tal vez sin que ninguna de las partes lo noten, siempre he tenido a mi familia, y a mis amigos , y me doy cuenta ahora de ello. He tenido tanta suerte, a veces más allá de lo que creo merecer. GRACIAS)

Iniciar de ceros tiene la ventaja de la reinvención, pero ello siempre será salir de la zona de confort.
No tengo miedo, solo un poco de melancolía y mucho de eso inexplicable que se siente ante un reto inmenso (que no insuperable).
Tijuana, con todo y lo que dicen en las noticias, parece ser diverso, interesante, vivo. Sé que lo mejor de mi vida, mis momentos de mayor crecimiento están por venir...y crecer no siempre es cómodo.
Despues de ello, no se que vendrá, trato de no preocuparme por ello...mi reto es ser feliz. Que no conformista.
Veo hacía atras y me doy cuenta que todo, como en un arbol de probabilidades, me ha llevado a la posición, a la empresa que he de emprender. Cada golpe, cada triunfo, cada tristeza, cada error, cada habilidad, me ha preparado para el próximo reto. Trillado, pero -es como magia-.
Lo que no me mató, me hizo más fuerte. Ese amor que se fue; esa entrevista fallida; esa solicitud rechazada.
Es ahora que se verá de que estoy hecho.